Düşsel Yanılgılarım

Sanki bin yıl geçti,daha dün gibi oysa...
Duvarda asılı resmin solmadı henüz.
Gülüşün hala taze,hala bakıyor gözlerin gizemli.
Hala dellenmedi ,köpürmedi deniz...
Dalgalar ruhumda,gözlerim nemli...

Hani her gece çıkardık ya el ele,göz göze...
Taş atardık kaydırmak için denize,
Şimdi denizde yasılı,hem elemli.
İnsanlardan uzak bir köşede sinmişim ve sessiz.
Acılar içimde ,yürek yangınlarda kıdemli..

Zaman uykusunda belki,ben beklerken seni ,
Uğurladık bilmem kaç oldu ,sessizce gideni.
Bir kahve hatırına acısını gömdüm içime.
Şimdi uzaklarda kalan o eşsiz baharın.
Sabah oluyor,yıldızların gizeminde ölsem mi...

Değmezmiş geçen ömrü serdim de yoluna.
Çiçek baharında kaldı düşsel yanılgılarım.
Arzı endam eyler hitam bulmuş aşklarım,
Yitik zamanların armonisi belki neyin inlemesi.
Belki de ağlayışı ruhumun,gülsem mi...

Korkular var her gecenin zifirisinde,senden öte.
Bazan yaprağın düşüşü,bazan üşüyüşü ...
Kuş kanadında özgürlük ,yağmurdan önce...
Fırtınalar dellenen yüreğimde,
Hala o resim asılı,yırtsam mı,silsem mi...