Bilemedim

Ömür uyku ile geçti

Bilemedim bilemedim

Mühlet doldu, canlar göçtü

Bilemedim bilemedim

Aza koydum almadı hiç

Çoğa koydum dolmadı hiç

Mazeretim kalmadı hiç

Bilemedim bilemedim

Anladım ki gurbetteyim

Çekilmez bir hasretteyim

Derbederim, nöbetteyim

Bilemedim bilemedim

Gün tükendi, çöktü akşam

Yüreğime abandı gam

Varsın-yoksun, buymuş yaşam

Bilemedim bilemedim

Çağırınca kulunu Hakk…

Dal kırılır, düşer yaprak

Gökler yorgan, döşek toprak

Bilemedim bilemedim

Mahşer günü hesap ağır

Gözler âmâ, kulak sağır

İstersen sus, ister bağır

Bilemedim bilemedim

Ömür bir su gibi aktı

Gafil kullar durup baktı

Kor, düştüğü yeri yaktı

Bilemedim bilemedim

Hakk’ın sözü sözümüzdü(r)

İman, gören gözümüzdü(r)

Resulullah izimizdi(r)

Bilemedim bilemedim

Günler çabuk geçermiş can!...

Gafil zehir içermiş can!...

Vakti gelen göçermiş can!...

Bilemedim bilemedim

M. NİHAT MALKOÇ