Ademden Kalma Kesik

Bir demir kazık
Yalnızlık adı

Kara yerden
Siyah göğe
Çakılı

Gitmek nüzul
Kalmak zül

Kulakların da uğuldarken sesi bir çığın
Boşadır kılı kırk yardığın

Yalnızlık ölümle beşik ketme
Keyif vermezken zamanı tüketme

İçinde deli tayların soluğu kesik
Hiçbir şey tamam değil
Her şey biraz eksik

Yalnızlık bir yaradır
Adem'den kalma kesik

Yer kızıl
Gök kızıl
Kanıyoruz

Bir ateş ki yalnızlık

Yanıyoruz !...