Koparan Ali

Koşarak geldi ceplerinde cilli,

Üstü başı amma nasıl da kirli,

Ah ah! Hele ki anası görecek,

Kadıncağız olur vallahi deli.

Bütün varlığını dizdi sıraya,

Gerek duymadı hiçbir numaraya,

Yolladı savaş baltasını birden,

Bozdu diziyi başladı naraya.

Topladı hemen tüm ganimetini,

Dedi biri istemiyoruz seni,

Şöyle bir bakıverdi ona,

Gördü gözlerinde o anki kini.

İsteseydi pataklardı veledi,

Bir kimse de çıkıp bir şey demezdi,

Ama o devam etti toplamaya,

Bak deli köpek olmuş sakin kedi.

Geç oldu artık gidiyor evine,

Sayıyor cillileri tane tane,

Oynayalım demeye hakkımız yok,

Gelirse en yakın ertesi güne.

Bırakmıyor ama evvelki çocuk,

Yüzü pek asık teni de pek soluk,

Senin kardeşin deliymiş deyince,

Bizimki kalıyor şöyle bir donuk.

Başlıyor koşmaya Koparan Ali,

Yüzünü gören sanır sanki deli,

Uçuyor işte hasmının üstüne,

Görsen altına almış sanki yeli.

Dövdü çocuğu şöyle bir güzelce,

Acıdı sonra halini görünce,

Kucakladı kaldırdı hemen yerden,

Özrünü dilemiş oldu kendince.

Kardeşine yarısı hasılatın,

Verirken diyecek kaybetme sakın,

Biçarenin gülüşünü görünce,

Olacak en mutlusu kâinatın.

Gidiyor şimdi eve koşar adım,

Bitmişti işleri kalmadı yarım,

Dayağı yiyince anasından,

Diyecek sonunda oh be rahatım.