İnsan En Çok da Kendine Küser

ne çok şaşırıyorum  seni her gördüğümde

sanki ilk kez görüyormuşcasına irkiliyorum

sen neden öyle şaşkın bakıyorsun gözlerime

tanımadın mı ? kuzum işte benim

sende mi? Unuttun yoksa beni

hatırlamadın mı  yüzümü ,çizgilerimi, gülümseyişimi..

ne oldu gülümsedin sanki..

gülme.......

komik mi şimdi bu ?

evet haklısın aslında ...unuttum sanki gülmeyi..

gülmüyorum değil mi ?  uzun zamandır...

sen daha çok çatık kaşlarımdan tanırsın beni...

hayatta kızgınlığımdan ,öfkemden tanırsın,

her şeye karşı  dik duruşumdan,

arada sızlanıyormuyum ?

yapma....

o kadar olacak ,kadı kızıyım ben

bak....mutlu oldum işte seni gördüğüme

bu kadar uzun aralar girmesin bir daha aramıza

unutma beni, çünkü en iyi sen tanırsın bende ki seni

küsmek mi?

Yok..yok...küsmedim ben sana

Aynalara küsülmez....

İnsan en çok kendine küser...

İşte o zaman kendini , pek görmek istemez...

Silgisizce 2024

merhaba edebiyat evi dostlarım.....uzun zaman aradan sonra yine bir kaç satır yazıyorum..aranızda olmak 

gönlü şiire düşmüş dostlarla  kelimelerde buluşmak güzel... sanırım bir süre kendime ve kaleme küstüm

sen kaleme küsüyorsun da ,kalem sana küsmüyor işte  bir şekilde bir noktada  döküyor yine

içindekileri... hepiniz umarım sağlıklı ve iyisinizdir... iyi olun hep iyi olun inş...

silgisizce