Absürd Şiir

Sana dair neyi düşünsem, parmaklarımı ısırır tırnaklarımı yerim
İmgesiz şiirlere yelken açtım, yalın dizeler peşindeyim.
Öfkemin ağzında bir çiklet, hiç durmadan, geviş getirir
Sürgüne sürmüşken zihnimden munzur düşleri, düşünceleri
Vakit tamam gibi; hazırım, yaprağın sarısında biçildi kader

Rüzgar savurmuş takvimleri artık yarısında ömür
Çok geç kalmışız hayaller peşinde dörtnala koşmak için
Bundan sonra gelecek mutluluktan, ikimiz de bihaberiz.
Yaşıyorum, yaşıyorsun ya da yaşanmışlık sanıyoruz
Bilmem ki kimi kandırıyoruz.

Her bakışında bülbülün yırtık kisvesi, çıplaklığın nü`sü belki de,
Kül rengi düşlere değen; her rengini gülün, yiyesim gelir.
Yıldızları asardım yağlı urganlara, oynaşırken sevdamla.
Gülerken kahkahayla, yüreğinde bir ton gamla
Ölesim gelir…

Kıvılcım, yangınları üflemek ney sesinde hülasa bir başka hazdı.
Turnalar selam vermez, gurbete giden belki de kazdı...
Kırlangıç bile altı ayı uzun ömürden saydı…
Bu absürd şiiri ben değil bilesiniz, bir peri yazdı.

Hani o gözlerin tetik düşüren yanı vardı ya, avcısı yaralı şimdi.
Mıntıka temizliğinde kâküller uyandı şimdi
Gamzelerin çukuruna dolmuş hüzünler
Bedestende gül kokusu, zinhar intizar eyler bağbana.
Meşrebi ne hintten ne irani...arabın aşkını yaşamak ister.
Varsa şiirde bunca edepsizlik, edebî şiiri göster