Edebiyat ve Kültür Platformu
Mokita
İyiliğinin kabusa dönüşüne bakardım
Umutlu olmayı bize bi' kurtuluş sanardım
Ölmüşüm gibi çürüyüp gidecek bedenimde
Sorunlara sahibin ben olduğuna kanardım
Batardım gün geçtikçe, seninle konuştukça
Korumasızlığımı sana iltifat sayardım
Alçaldıkça alçalan rezil bu karakterimin
Ayakta durmasının sebebini sen yapardım
Kaçmıştı bir yaprak kurtulduğunu sanardı
Sorumsuzluğu kabullenip zamana bıraktı
Güveni azaldı zamana, kendi sarardıkça
İlk baharın gelmemesini zamana suçlardı
Bi' aşığın hayatıydı sevdiğinin saçları
Hayatını mı kaybetti sevdiği kaybolunca?
Her kalbini vermiş işler düzelecek sanardı
Hayatının sesini unutmaya başlayınca
Geceler karmaşıktı, kimsesizler kayıptaydı
Seneler ardınca sadece ışıklar arardım
Yineler çoğalınca geçmişim, hatalarımda
Hayatımdaki çözümü tek bir halat sanardım
Adaleti bulması için isyan ederdim,
Nefretini mi bulmuştu kaybettiği aşkında
Onun yanındayken açık mezarlardan geçerdim,
Tanrıysa beni ölüme çağırırdı aslında.
Mokita başlıklı yazı burak-mngll tarafından
15.05.2024 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 4
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.