Çiçek

Sertti buzlar dağlarda bozkırlarda
Rüzgarın savurduğu kar taneleri ile beslenirlerdi
Çok güçlü idiler
Çok acımasız idiler
Hayat hakkı tanımazlardı yaşayanlara

Sonra güneş açtı
Mevsimlerden de İlkbahardı
Sert buzların hepsi su olmak istediler
Çağlarız çoğalırız
Boğarız ovaları dediler

Bilemedi sert buzlar
Yaz mevsimini
Bulut oldu hepsi
Geldikleri yere
Güneşe yakın
Gökyüzüne gittiler

Sen üzülme çiçek
Geri geldiklerinde
Sen birilerinin kalbinde
Konaklıyacak çok sıcak
Kuytu bir yerde olursun..

ZEKİ AKYÜZ