Bürünme Karaya Gönül

gel ha karalara bürünme gönül
bilesin karaya değmez bu dünya
akşamdan sabaha görülen rüya
hayatın gerçeği olamaz gönül

gurbetini sıla sılayı gurbet
etse de yaşamda geçen ömrüne
hayatın şartları bitmeyen ceza
olup döndürse de seni sürgüne

karışsa da duygun şaşsa da aklın
engellerle dolup taşsa da yolun
bir karanlık girdap olsa da sonun
sabret gönül sabret açılır gülün

gönül bilesin ki sonun selamet
çünkü muhabbete hürmet kainat
hiç bir zaman zulme olmaz şefaat
kölecioğlu der et bunu nasaihat

Ahmet kölecioğlu 1999