Kırdınız Beni

KIRDINIZ BENİ

Havaya sıkılan serseri kurşun

Yaralı yerimden vurdunuz beni

Kanım akmasa da yanıma koşun

Hasretten öldürüp durdunuz beni

Aşkla dökülse de dilimden sözüm

Yarına umutsuz bakıyor gözüm

Bu aşka düşeli gülmüyor yüzüm

Böyle sefil halde gördünüz beni

Halim ne haldedir bilemediniz

Ağlayan gözleri silemediniz

Bir kez iyi günler dilemediniz

Beni terk edenden sordunuz beni

Bir sevda sundunuz yüreği kırık

Bir sehpa kurdunuz direği kırık

Bir kayık verdiniz küreği kırık

Aşkın deryasında yordunuz beni

Kurduğum yuvayı yıkmaya kalktı

Düştüğü, girdaptan çıkmaya kalktı

Sevda ateşiyle yakmaya kalktı

İkiniz, üçünüz, dördünüz beni

Coşari, güzeller güzeli yârin

Dün vardı, bugün yok, belki de yarın

Yalnızlık rüzgârı eser baharın

Yüzüme gülerek kırdınız beni

01.07.2024/Samsun

İbrahim COŞAR