Asya

Günler aylar birbirine karışıp gidiyor

Bilmiyorum neredeyim nasılım kimim ben

İnsan 30 yaşına gelse de değişirmiş Asya

Oturmuş bir karakterim olduğunu zannederken

Seni tanıyarak yepyeni bir hayata başladım Asya

Sen farkında olmadan

Sana karşı gelemiyorum

Sana karşı fikirlerimi söylesem bile

Senin ağzından çıkanı onaylamak için can atıyorum

Çünkü sen yanlış yapmazsın Asya

Bildiğim doğrularımı seninle gömüyorum

Zihnimin en karanlık en tenha yerine

Hayatımda bir doğruyu savunuyorum artık

Tek doğrum tek gerçeğim sensin

Bunu böyle bilesin Asya

Amaçsız ufuksuz taşlı bir yol yürüyen bedenimi

Seninle birlikte gül bahçelerinden geçen aydınlık yarınlara savuruyorum

Senin geçtiğin yollara kokun sinerken

Saçlarından yayılıyor alem-i cihana gün ışığın

Sonra bir gaye ediniyorum kendime

Ne olursa olsun hangi şartta olursam olayım

Parlayan gözlerinin ışığını söndürmeyeceğimi

Zihnime ve yüreğime kazıyorum kirpiklerinle

Biliyorum gel diyorsun uzaklardan

Sesini duymasa bile kulaklarım

Yüreğimde hissediyorum bana seslenişini

Hasretin haddini aştı bu gece

Gözlerim gözlerinde kalakalmak istiyor

Aşkını haykırmak isterken şarktan garba

Aşkının gizli kalmasını doğru buluyorum

O yüzden ki sana isminle değil Asya diye sesleniyorum

Yalnız başıma geçirdiğim karanlık gecelerde

Sensizlikle savaşırken yüreğim senin iyi olmanı umuyorum