Öylesine

Üstüne çökecek gibidir tavan
Aldığın her nefes bir güne bedel
Bal yesen tadı yok sanırsın yavan
Kasılır kalırsın dersin ki heykel

Kesmiş belediye ağacımı yazık
Kuşlarda gelmez pencerene artık
Umutlarım sürgün kaşlarım çatık
Dökülür saçların önüne tel, tel

Bir yalnızlık zordur birde ayrılık
İçinde boğulur bazen hıçkırık
Çıkmaz boğazından sessiz çığlık
Canından can alır bilinmez el

Kafese benzer her köşesi evin
Gelmiyorsa eğer gelir bildiğin
Düşünürsün bazen sanki mabedin
Dersin ki bir ip taksam olsa çengel

Mutluluk bitmeyen bir izindeymiş
Her sorurunun cevabı içindeymiş
Ben hiç bulamadım neresindeymiş
Hadi gelde böyle hayatı sev gel


Mustafa yaman
27 temmuz 2024