Matrak Şiir

Yazmakla yazmamak arasındayım

Kâğıtla kalemin darasındayım

Akından vazgeçtim, karasındayım

Kırılmış gönlümün yarasındayım

‘Matrak olsun!’ dedim, oldu mu bilmem!

Her şeye aldırma, arada es geç

İhanet edeni mutlaka ez geç

Uygun anı kolla, köprüden var geç

İçine sinmeyen her neyse vazgeç

‘Matrak olsun!’ dedim, oldu mu bilmem!

Az havadan sudan yazmak da varmış

Ağır konulara alan pek darmış

Ayak, uyak, durak, vurgu da varmış

Söz öz bütünlüğü tamsa pek yârmış

‘Matrak olsun!’ dedim, oldu mu bilmem!

Her kelime, cümle bir anlam taşır

Yanlış kullanırsan sırtını kaşır

Doğru yolda bile bazen az şaşır

Sağlıklı hissedip arada hapşır

‘Matrak olsun!’ dedim, oldu mu bilmem!

Tiye al hayatı, biraz bencil ol

Dert etme her şeyi, hep coşkuyla dol

Ne sağdan ne soldan, vardır orta yol

Üzülecek olsan sıkıntı pek bol

‘Matrak olsun!’ dedim, oldu mu bilmem!

‘Yazamam!’ diyordum, al sana şiir

İnsanı küçülten gurur ve kibir

Çokbilmişlik bela, uğraş dert binbir

Tam matrak olmadı, yine de şiir

‘Matrak olsun!’ dedim, oldu mu bilmem!

08.8.2024