Yaprak Düştü Toprağa

I

Kırık bir yaz düşüyor kanatlarına
Solgun ve titrek dururken dalında
Ömürler yaslanır …
düşen yaprak gibi toprağın serinliğine
Bir de sararmış kelebekler uçuşur gözlerinde
Güneş artık küskün bakar
Mevsimin bulut rengi kalır yüzlerinde

II

Belki de maviye dönecekti yakınındaki ırmaklar
Unutmuş gibi yazın bittiğini
Bilseydin emanetti mevsimler
Kurumaya yüz tutmuş yorgun yüzünde

III

Sen yinede sarıl yeşile dalında
Rüzgarlar yakın derken
Bak düştü düşecek kara bulut üstüne
Geliyor mevsim
Kapılma sel sularının azgın haline
Özenme boz bulanık coşkuya
Yakındır beyaz örtü serilecek üstüne

Sen yine de gökyüzünü seyret dediysem
Ahh keşke dinleseydin
O vakitler
Dalındaydı kuşlar seninle birlikte

Oysa şimdi
Kırıktı kanatları kuşların
Hazırlık içindeydiler göçüp gitmeye
Üzgündü halleri
Uçmaya mecali kalmamış hayallerine

Yine de gök yüzünü seyret dediysem
Bu keşkeler var olmasaydı

Zaman gelip geçmezdi
Bir karanfil elinde
beyaz bir taş üstünden