Gülüşünden Belli Gülcebuluşma

ne fırtınalar diner
ne fırtına dindirir
sözlerin acı siner
üst üstüne bindirir

gün geceye değerken
dudak dudağa
sevdayı yığarken
düşte imlenmiş bir nokta

yokuşa sardı
dertlerin bıkkınlığı
inişe geçer yakında
uçurumlarla yuvarlanır

bir sevgi ki
yürek imbiğinden geçmiş
elleri ıslak
yapayalnız saçında toka

bakışında ışıyan
yıla düşen aşiyan
sevgi balı taşıyan
yüreğime indirir

dipsiz kuyulardan gelir
nar çiçeği nefesi
sustuğunda sustum
sus pus halimde

daldır elini çıkar sandık üstüne
oyalanmış
birebir güzellikler
gülüşünden belli

10051016karahayıtdenizli