Babalar da Ağlar

Babalar da ağlar,

Gece yarısı karanlıkta,

Bir hıçkırık düşer dudaklarından,

Kimse bilmez anlamaz nedenini.

Hayatın yükü omuzlarında ağır,

Hayaller ve yitip giden yıllar,

Bir çok kelime yetersiz kalır

Ağlamanın da bir dili vardır.

Evlatlar bilmez neden ağladığını.

Babalar da ağlar gözyaşı gizli,

Geçmişin izleri durur yüzlerinde.

Gözlerinin derinliklerinde,

Başka bir dünya,

Yudum yudum biriken acılar.

Sözcükler yetersiz kalır,

Boğazında düğümlenir kelimeler.

Her gülümseme de bir acı

Her sessizlikte bir sır saklı

Bir film gibi gelir geçer,

Yaşadığı hayal kırıklığı.

Kimi zaman bir kalem,  

Kimi zaman bir kitap,  

Belki de bir şarkının melodisidir

İçinde kaybolan hayalleri.  

Gece olunca, yıldızlar çıkar.

Çocuklar derin uykuda iken,

Baba sessizce süzülür odaya.

Şefkatle izler, açar ellerini Rabbine.

Onlar güzel insanlar olsun diye.

Bir gün gelir, gözyaşları silinir,  

Bir  rüzgâr eser huzur gelir yüreklere.

Babalar sessizce sevinçten ağlar,  

Evlatları mutluluğun, kapısını açtığında.