Bellisima 11

Sabah mahmuru çay kaşıkları yataklanmış odalarda...Bir belki var sanki çöreklenen anda...Ve son sözler kulağa küpe...Biri senin, biri benim kulağımda. 

Ben hep seni yazdım 

Okunmaz mürekkeple ta içime  

Çivi yazısı bu şiir, tüy dökümü kalemin 

Buz buharı, güz tozu 

Dilsiz alfabesisin şimdi mısralarımda 

Sözü yoruyoruz durmadan 

Yok satan acabalarım gibisin  Bellisima 

Bir tuhaflık var havalarımızda 

Bölünmüş ekmek gibiyiz 

Sultan sofrasında 

Can suyunu kurutuyoruz yarının 

Kurşuni gecelerde 

Şiirlerse birer iç kanama 

Üfleyip duruyor rüzgârın sıkıntısı 

Ağaç yaprak döküyor 

Bulut su omzumda 

Çöl bilemeyen kum gibiyim 

Deniz görememiş dalga 

Dünün sızısıyım 

Günün tasası  Bellisima 

Hüznün avurdu çökük 

Zaman semazen 

Yalan söylüyorum  

Nasılsın diye sorduğunda

Dün ile yarının ki köşe kapmaca 

Yalnızlık kırk kilit sevda kapısına 

Dert olan, derman olur mu ki 

Ayrılık bunun arkası galiba 

Alt, üst dişler gibiydik hani, 

Ağzımız da birdi ya 

Kendini gönder bana  

Saklansın diye arkamıza 

Mümkünüz aslında hala Bellisima 

Rast/ gelelim istersen iki nakarat gibi 

Porteler küser mi notasına 

Saksının altında hala aşk...Gireceksen içerime 

Suadiyekasımikibinyirmidört 

Demir mutlugil