Gidenler Gitsin

Bu mevsim aşkların ağladığı mevsim.
Hissiyat yaprak yaprak dökülür yere.
Var mı ki ufkun sararmadığı resim.
Yapraklar ağlayarak dökülür yere.

Bulutlar kaçmış azabından ıraktalar.
Aşıklar demlenmiş hasret , firaktalar.
Leylayı sevenler hala meraktalar.
Gidenler gitsin bırak,dökülür yere.

Nezenin su gibi ,okşayışı tenim.
Ölümlere inat dirildi bedenim.
Belli,benim de sevilere nedenim.
Mevcudiyetim çorak,dökülür yere.

Ne günahı var mevsimin içsel kuru.
Su gibi aziz ol demişler ,su duru.
Unutma sakın veda günü , çukuru.
(O) gün, can bedene ırak dökülür yere.