GEÇMİŞ ZAMAN

Mutluluk tablosu bu
Ben saray ülkesinde büyümedim
Ben varoşların çocuğuyum
Ben doğayla barışık yaşadım
Doğayla barışık öleceğim
Doğanın aydınlığı vurur yüzümüze bizim sabah erken
Bataklıklarda oynamak bizim
En büyük zevkimizdi
Yayan yapıldak koyulurduk yollara
İçimiz içimize sığmazdı
Derelerde öğrenirdik yüzmeyi biz kendi kendimize
Büyük ailede boy attık
Saygı sinmişti içimize
Öfkemizi içimize gömerdik sevinçlerimizle birlikte
Biz denizin çocuklarıydık
Ovalarda yuvarlandık dağlarda gezdik
Açıkça belirirdi gülüşümüz mimiklerimizle
Ölüm renk katardı hayatımıza
Bir tesbih gibi dizilirdik saflarımızda
Fenerler yakardık geceleri
Akşam erken döndüğümüz evlerimize
Kadınlar geçerdi sokaklarımızdan
Her biri anamız bacımızdı
Çelik çomak oynardık biz çocuklar aramızda
Birdirbir uzuneşek en popular olanlarıydı
Her işimizi imeceyle yapardık
Yaşantımız baştanbaşa şenlikti