Kibritçi Kız

Asilzadeler sokağındayken,

Soğukla dans eden

Yılın, gözlerini kapattığı

Paris gecesinde Kibritçi Kız,

Telaşıyla yüreğindeki alevlerle

Kibritini yakmanın,

Ağlıyordu ılık yaşlarıyla

Tıpkısı soylu mücevherlerinin,

Yüksek şatolarda gizlenmiş…

Ağlıyordu Kibritçi Kız,

Hırsızı aydınlık günlerinin

Kaskatı yokluğuyla,

Ona sevgiler üfürecek

Atiden birini aşıran,

Umutlarına Fransız kalmış…

Yılın, gözlerini ovaladığı

Paris gecesinde…

Ölüyordu Kibritçi Kız,

Meşale yapıp son kibritlerini

Işıtmaya karanlığını bahtının,

Sarılıp sokağın donuk kollarına,

Uyanarak yılın,

Gözlerini açtığı

Paris gecesinde…

(Kibritçi Kız masalına ithafen…)