Edebiyat ve Kültür Platformu
Rahmetli Olmuştun
Köyüne geldim, odaya baktım
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Üşümeyim diye, sobayı yaktım
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Sen gideli annem çok zaman oldu,
Bahçende çiçekler, sarardı soldu
Resmine bakınca gözlerim doldu
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Balkona ektiğin sardunya kaldı
Gittiğinden beri kendini saldı
Duvarda resmini kardeşim aldı
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Kapıyı açınca bana gülerdin
Sarılsan boynuma acım silerdin
Nasihat ederdin neler söylerdin
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Neşemiz kalmadı özlemin çoktu
Ağladım gözümden yaşlarım aktı
Herkes yanımdaydı bir annem yoktu
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Mezarına ektim sümbüller güller
Annesiz kalmayı ne bilsin eller,
Çağladı gözümden akıyor seller
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Yaptığın iyiliği komşular söyler
Adını duymuştu ilceler köyler
Ardından ağladı hanımlar beyler
Rahmetli olmuştun, çok içim yandı
Rahmetli Olmuştun başlıklı yazı zeynep saylan tarafından
03.01.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.