Şiraz Bahçelerindeki Kadın

Esiyordu haşin rüzgarlar,

Zagros Dağları’ndan;

Çoktan üşümüştü Şiraz,

Kuzgunların kanat çırpışıyla.

Büzülmüş dudaklarıyla bir kadın,

Oturuyordu Şiraz bahçelerinde,

Geçen mevsimden elemlerle…

Ağlıyordu bahçedeki kadın,

Keman kaşlarının örtüsüyle;

Kapatması gibi bulutların

Acem semalarını.

Taşmıştı bahçedeki havuz,

Kurak kalpten akan gözyaşlarıyla;

Sağanakları gibi,

Hırçın Zagros’a uğrayan yağmurların.

Eğilmişti gerdanı kadının,

Safran kokulu;

Eğilmesi gibi Acem güllerinin

Zemherisine Zagros’un.

Solgun yaprakları bezemişti,

Kiraz ağaçlarının;

Kiraz dudaklarını kadının,

Şiraz bahçelerinde…

Görmüştüm o kadını,

Etekleri Acem halısından;

Hüznünün sırrına eremediğim,

Şiraz bahçelerinde…