Sevi Bahçemiz

Ne yazmak yaşamı,ne yaşamak âlemi.
Şiir belki de ,boyuna kırmak kalemi.
Bunca yazılanlar bülbüle mi,güle mi...
Sevi bahçemizde muteberdir yalnızlık.

Memnu olmuş bütünü giryelerin yüzde.
Bir memnuluk varmış yine hikayemizde.
Öfkemiz gizli seni saklayan denizde.
Sevi bahçemizde muteberdir yalnızlık.

Ervahlar sual eyler halini mekanın.
Anlatsam anlar mısın dilini mekanın.
Koparmışlar asude gülünü mekanın.
Sevi bahçemizde muteberdir yalnızlık.

Anlamadın belki de, şiirdi dilimiz.
Bir mana iklimi şehri zaman ilimiz.
Bekler piri fani ,Hacı Bektaş Velimiz.
Sevi bahçemizde muteberdir yalnızlık.

Gam ,keder ;ol şehrin sultanı, yaz böylece!
Ne hikmet sahibiyiz ne evladır gece.
Sorarlar sana da (ey) fani vakti gelince.
Sevi Bahçemizde muteberdir yalnızlık.