Aşçılık

Bu mesleği nasıl seçtim,pek isteyerek de seçmedim doğrusu.Kulakları çınlasın Konyalı Şükrü usta  vardı bulaşıkçılık yaptığım zamanlar  bazen onu seyrederdim yemek yaparken bazen de  ona yardım ederdim  yemekleri taşımaya,doldurmaya,kaldırmaya  falan.

"Gel sana öğreteyim bu mesleği,öğren,yapmazsan yapma ama öğren,"derdi her seferinde.

Makarna haşlamasını bile bilmiyordum.

Menemeni sorsalar "İzmir'in bir ilçesi "derdim.

Sosu görsem  çorba sanırdım.

Hindi etini görsem tavuk eti derdim.

Hiçbir balığın isimlerini bilmezdim.

Mutfaktaki tüm araç gereçlerin isimlerini de bilmezdim.

Bu işi meraklı olanlara tavsiye edebilirim ancak zaman yönetimini ve sinir-stresinizi  iyi kontrol etmeniz gerekiyor,sabır hem mesleki alanda hem  de sosyal hayatınızda çok şeyleri kazandıracaktır.

Zaman su gibi akıp geçiyor,bu yaştan sonra yeni bir mesleğe atılamam,çıraklık yapamam, yirmili yaşlarımdaki  arzu ve hırs artık yerini yorgunluğa bıraktı,az ile yetinip çoğun peşinden koşmamayı ilke edindim kendime. Anacığımın bir sözü vardı"azıcık aşım,kaygısız başım,"derdi bizler böyle yetiştik, çok paraya alışkın değiliz ki.Beş yıldızlı otelde çalışıyorum,bazı arkadaşlarım benden daha kaliteli yerlerde çalışıyorlar mı,çalışıyorlar.

Benden  yüksek maaş alıyorlar mı,alıyorlar.

Yaşam standartları benden yüksek mi,yüksek .

Kimsenin yerinde ve cebinde gözüm yok,isteyen istediği yerde istediği fiyata çalışabilir.

Zaman,kurulan o güzelim düşlerin bazen celladı oluyor,ben de veda ettim  bir bir hayallerime ve içime gömdüm şarkıda olduğu gibi "kaderimmiş dedim üzülmedim ki." İşi gücü bırakıp çocuğum yaşındaki ergenlerle dershaneye gidip yeniden üniversite sınavlarına hazırlanamam...Kazanıp kazanamama  konusunda değilim, o at günlerimdeki şevki kaybettim.Memur olma yaşını da çoktan geçtim,başvuru bile yapamam.

Kalem-kağıt ve kitaplarla olan ilişkimi ise hiç kesmedim...