Tufan

Beklerdim yıllanmış dervişler gibi,

Çatısında dünyanın;

Kaçacak mıydım tufandan,

Aşka sadakatimi sınayan…

Biliyordum;

Kurtarmayacaktı cüsseli dağlar

Cüssesiz umutlarımın cürmünü.

Arınmak mıydı, ölmek miydi

Menzilimi boğan tufan?

Neredeydi her iklimden yüzdürülmüş,

Diriliş fidanlarımı taşıyacak gemi,

Konacağım Cudi’nin tepesinde yeşerecek;

Neredeydi davası Nuh’un,

Asırların çilesinde yoğrulmuş,

Adem’e tasallut olanları boğacak…

Kurtuluş muydu bu taptaze,

Yoksa debelenmek mi

Ölüm döşeğinde arzın?

Sezemiyordum;

Ömrü uzayan neydi,

Şu kısalan alemin bağrında?