Hasret

Her soluk alışımda, içimde seni bir annenin evladına
olan hasreti gibi büyüttüm.
gözlerine bakınca sonsuzluğa götüren bir yol çıktı karşıma
uçsuz bucaksız sanki evrene bir yolculuk yaparcasına.

O gözlerin sırrı ne olabilirdi baktıkça mavileşiyordu gök yüzü.
tut ellerimden hiç bırakma dercesine.

Nezaman küçücük bişeyle mutlu olsam bedelini hep çok ağır ödedim.

Bana biri gelip mutluluk nedir?diye sorsa anlatamam bende tarifi yoktur.

Bize mutluluğu çok gören başka gözler değilmiydi ey yarrr
Ufukların taaa ötesinde yaralı Kalpler diyarı.

Her bir gün doğuşunda senin gülüşünle gün yüzüne çıkan bir hatıranın Yeniden Canlanan çığlıklarının kulaklarımda uğultusu

rüzgarın kulağına usulca fısıldadığı Mutluluğun Yaşı kaçtı?
Sahi sevmek ve sevilmek neydi?
Hiç bir zaman ağaç çiçeğini bırakıp gitmez.
Ağacını bırakan çiçektir.

Senin yokluğunda sararmış solmuş Son bahar döküntüsü gibi bedenim.

Dalgaların hırçınlığı Kıyıya vurduğu anlarda
denizin Maviliğinde Ay.ın kızılca aşkı başlayınca
Sevdalılar el ele tutuşunca sarmaşık ormanlar bağ bahçe olur.
Bülbüller dile gelir Güller,Laleler,Sümbüller açar

Ahbeee sevdam öyle hasretimki sana bir evladın annesine olan hasreti kadar.

Gözlerinin parlaması Gecenin ufkunu aydınlatıyor.
kızılın en koyu renginde.
bir gülsen ahhh bir gülsenn
Kaybolan Umutlar bir anda yerini mutluluğa bırakır.
Kalbimde Açan güller sensizliğin soğuk rüzgarlarında Solarken

Ağaçlar yaprak dökerken usulca Adını fısıldar rüzgar hasretimsin.
Bir zamanlar seninle Bedenimde kaplı olan düşlerim
Artık hatıraların Gölgesinde kaybolsada
Her,an her saniye yeniden doğar sana dair bir özlem

Göğün maviliğinde küçücük umut ışığı ararken
Sensiz geçen günlerin yokluğunda
Seni yeniden bulurum kasfetli düşlerimde
hasretimsin sözlerimde sensiz şiirlerimde

Yanlızlığımın en derin köşesinde bir ömür boyu yankılanan En mutlu şarkılar
ve ben ve ben her gece yeniden
Sensizliğin acısıyla yanarken adını yeniden Seslenirim yıldızlara çünkü her anımda
çünkü her anımda sen benimlesin...

yazar .özcan Acar