Edebiyat ve Kültür Platformu
Zaman
Zaman...
Ben geçerim içinden, zaman geçer içimden,
Bu nasıl bir muamma, çıkamayız içinden?
Ne ayrılır o benden, ne ben onun peşinden,
Bu nasıl bir muamma, çıkılamaz içinden?
O ağarmaz, ağartır saçları, sakalları,
Tek kafeste oyalar kurtları, çakalları.
Hakkında açılsa da nice yıldız falları,
Bu nasıl bir muamma, çıkamayız içinden?
Ta ezelden ebede, nerede başlangıcı?
Evrenler ötesini sarmalıyor kıskacı.
Bazen denizi döver, bazen arşı kırbacı,
Bu nasıl bir muamma, çıkılamaz içinden?
Bir durgun göle benzer, nehir gibi aksa da,
Bazen buz olur donar, ateş olup yaksa da.
Bazen hazana döner, baharı gül koksa da,
Bu nasıl bir muamma, çıkamayız içinden?
Zaman, zaman içinde, zamandan götürüyor,
Kocaman arş bilmeden zamanı yitiriyor.
Rabbim nizamı koymuş; ne güzel bitiriyor,
Bu nasıl bir muamma, çıkılamaz içinden?
16.06.2012
Fatih-İST.
Enver Özçağlayan
Zaman başlıklı yazı enver-ozcaglayan tarafından
15.03.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.