Kayýp Bir Mevsim

Her bakýþ bir iz býraktý, sýnýfta,  

Gözler kaçýp saklandý aniden flaþta.  

Duydum sesini, kalbimde bir yara,  

Ebr-i sýrlar doldu yine bu kara.  

Sessizlikte bulut gibi bir gölge,  

Adýný aradým her ince köþede.  

Gizlenir gözlerin benden kaçarak,  

Korku taþýr kalp, yanar hep susarak.  

Arkadaþlar yargý, zincir bir yaprak,  

Sözler kilitlenir, sevda uyutularak.  

Ebr-i çýðlýðýnda kaybolur umut,  

Bir parça sen kalýr, ruhuma dokunur.  

Hangi rüzgar taþýr sana dair hüzün,  

Kaybetmek, sevgiyi yok eden bir düzüm.  

Senden uzak olmak bir ateþtir bende,  

Sen hep bir adým, ben ardýndan sende.  

Ne zaman çözülür bu kalbin düðümü,  

Gözler hep saklanýr, kapanýr gönlümü.  

Sessizce seni sevdim, korku içimde,  

Ebr-i umutla yanan her bir günde.  

Sana dair bir söz, yine bir acý,  

Kaybedip kaybolmak, bu sevda yazý.  

Ben yine susarým, seni korurken,  

Her sevda bir aðýt, yalnýzca senken.  

Exzamar