Nereye Baksam

Koşardım kardelen dolu kırlarda

Düşe kalka

Arardım tavşan yuvalarını

Yüreğimin tarlasından hasat edilmiş

Havuçların olduğu

Aşkın da böyleydi işte

Tavşanlar kadar sevimli

Ve havuçlar kadar turuncu…

Emsalini arardım şirinliğinin

Her köşesinde tabiatın

Ötüşünde saklanırdın kimi zaman

Bir saka kuşunun

Belirirdin kimi zaman da

İlk açan çiçeklerin karnında

Gizlenirdin bazen ahududuların arkasına

Aşikar olurdun bazen de

Süzülen yaprakların sırtında

Saydırırdın yıldızları

Öğlen güneşinin dik bakışlarında…

Gül kurusu kokardın ekseri

Ya da karanfil

Ferah düşlere daldıran

Kestane ağaçlarının hanında…

Nereye baksam sen vardın

Yeraltında, yerüstünde;

Tabiatın her zerresinde…