Yağmur tutulmasında kalbim
değişti.
Unutmak istemiyorum aslında,
yoksa unuturdum seni.
Şal gibi sardığımdan beri gökyüzünü
boynuma...
Neye baksam sen; bu ağaçtır, sudur,
sokaktır, köy yoludur, bir evin içi,
canımın içi...
Kalp bir damlada kabarır ve
yırtılır çarşaf gibi ilk hüzünle.
Ve üzerinden mevsimler geçer,
yürek okyanus olur, her şeyi taşır.
Gözlerini unutmak istedim,
o zaman her şeyi inkâr etmekti.
Vazgeçtim.
Gitmeyen bir sevgilidir hatıralar,
gelmemesi bu yüzden...
Benim içimde üç kişilik var:
biri ben, biri sen, biri biz.
Bir de sır eklesem, o ahududu
kokun...
İlk işittiğimde sesini anladım,
kaderime yazıldığını.
Kalbinin tercihi kaderindir.
Acımı görmek için,
yarı yoldan dönmekten vazgeçtim.
Dün gece seni rüyamda gördüm,
bunca yıldan sonra.
Ben yanlış bir şey söyledim,
sen hayal kırıklığına uğradın.
Sonra uyandım...
Ama ne olduğunu hatırlamıyorum.
Hatırlamaktan da korktum.
Yağmur tutulması bu.
Konudan konuya atlarım,
salıncak gelir aklıma,
ipi kopmuş balon canlanır.
Ne güzel ağlarım...
