Yüreğim

Bir zerreyim dünya meclisinde
Değil mi ki hayaller topal gerçekler koşar adım
Öyleyse ver ellerini yüreğim
Şiirimize kucak dolusu sarılalım
Umut tohumlarını serpiştirelim düş bahçemize
Sevgiyi ilmek ilmek yalnızlığımıza dokuyalım
Hoyrat rüzgarlar savursun dizelerimizi boşver
Biz yarınlara papatyalardan taçlar, kolyeler yapalım
Sonra geceleyin yıldız toplayalım gökyüzünden
Meşakkatli ömrümüze anılar sığdıralım
Ver ellerini yüreğim
Varsın yelkenimiz olmasın yüzme bilmeyelim
Yine de uzak bir deniz ülkesine yol alalım
Göz pınarlarımızdan akan yaşlar yalnız mutluluktan olsun
Biz yapraklarına çiğ düşen gül misali
Hayatı tebessümle karşılayalım
Resmini çizelim hislerimizin
Güvercinler gibi sonsuzluğa kanat çırpalım