Elbette

Elbette benim de diyeceklerim var,

Ömrü bir gün olan kelebekler kadar,

Bende yaşadım,

Bende gördüm,

Bende var oldum

Benim de bazı günlerim zindan oldu,

Benim de çoğu günlerim ziyan oldu

Bazı günlerimse çoğunlukla zarar,

Ancak dostlar,

Bende yaşadım bu dünyada,

Bu yüzden

Durmaksızın konuşan insanlar kadar,

Benim de söyleyeceklerim var.

Ömür defterine yazacaklarım,

Alınacak notlarım,

Silinecek karalamalarım,

Kararmalarım,

Kara bağlamalarım,

Yaşam türküsüne ek bağrı yanık ağıtlarım,

Bağlarım,

Bağlamalarım,

Zaman zaman acı haykırışlarım,

Belki zamansız baygın bakışlarım,

Kimisi kaba, kimisi saygın davranışlarım,

Hayalden hayale koşmalarım,

Koşuşturmalarım,

Telaşlı telaşsız akşamlarım,

Uykulu uykusuz sabahlarım,

Çoğuna kar düşmüş baharlarım,

Ter tüketen kurak yazlarım,

Belki kanatlarım kırık,

Belki bir yanım her daim yarım.

Ancak dostlarım bende,

Ancak bende dostlarım,

En az sizin kadar bu dünyada varım.

Bende sizler gibi doğdum bir anadan

Ve elbet günün birinde bende öleceğim,

Sanki hiç var olmamış,

Hiç yaşamamış gibi kaçınılmaz sona gideceğim.

Yaşadıklarımın,

Yaşamadıklarımın,

Yaşayamadıklarımın,

Hesabını vereceğim,

Bende yaşadım dünyada,

Bende var oldum diyeceğim.

Belki yine ağlayacak,

Belki de kahkahalarla güleceğim.

Ancak yine susmayacak,

Yine her şeyi söyleyeceğim.