Utanıyor Şehitlerimiz

Çok yıldızlı konaklardan
Kızıllaşmış yanaklardan
Kabartılmış cüzdanlarımız yok
Bıraktık onları
Ülkemizde birlikteyiz renk, renk
Dil, din, ırk dünyada kalacak
Hep sonsuza iken yolculuk

Ekmek kavgasına varız, üretmeye de
Kardeş, kardeş yaşamaya da
Üç tarafı maviliklere açık
Kutsal Vatana
Saldırandan başkasına
Kurşun değil
Gül sunmaktır insanlık

Orta çağlarda yaşamıyoruz
Güneş ortak, hava ortak,
Üretiyorsak ekmek de
Toprakta sonuçta ortak yatak
Bu ilkellikten beklenmez umut
Barışa hasret kaldı
Yedi gül gibi vatanımız
Ey sizler! cennetlerdeyiz
Sizlerden utanıyor yeter!
Şehitlerimiz!

1 Haziran 2010 M. Paşakahyaoğlu