Gurbet

Gurbet dediğimiz ince bir sızı,
Ne gecesi aydın, ne de gündüzü,
Yüzü gülse bile, gönül öksüzü ;

Adem'le, Havva'nın arası gurbet,
Özlem de yüreğin yarası gurbet !...

Ellerimde gurbet, gurbet dilimde,
Döktü yaprağını gurbet dalımda,
Ne yana döndürsem çıkar falımda ;

Şimdi iki kaşın arası gurbet,
Nere gitsem, işte, orası gurbet...

Gurbet dediğimiz, Eyupta sabır,
Gurbet dediğimiz, aşıkta kibir,
Gurbet dediğimiz gönülde kabir !

Acılar gönüle dizili düşer,
Gurbet alnımıza yazılı düşer...

Gurbet firak mıdır, yoksa ırak mı?
Gurbet hasret midir, yoksa merak mı?
Nereden geçİyor, çöl mü, çorak mı ?

Gurbet susuzluk mu yanan yüreğe?
Gurbet sonsuzluk mu, yaşlı küreye ?...

Asıl korkunç olan, benim gurbetim,
Gönlüm ayrı düşer, gözlerim yetim,
Aklım firar eder bitmez gurbetim ;

Günle, ay arası düşer zulumet,
Her gün batımında kopar kıyamet !...

Yine gün batımı işte ufukta,
Öğütürler beni bir dişli çarkta,
Ha yakında olmuş, ha da ırakta ;

Ömür diye gurbetleri yaşarım,
Bu ne dünya ? Aklımıza şaşarım !...