Gönlümün Efendisi

Doğan güneşim bir daha sensiz doğmaz oldu
Gün batımı gecenin karanlığında kayboldu
Takaddım yok aşkın beni hayat ile yordu 
Ey gönlümün efendisi bu sana yalvarışım sondu

Gönül gözü katlanmaz göremez ki kalbimin aynası
Yarısı nehir yarısı zehir arası yoktur tam bir ortası
Kanayan içimdeki yaranın varmıdır bir eşi benzeri
Tarifi yoktur bu acının sancısı ey gönlümün efendisi

Ömür dediğin bak gelip geçiyor farkına varamadan
Gençlik dediğin çabucak bitiyor yazık ki sevemeden
Ruhum bedenimden gel henüz can canandan çıkmadan
Ey Gönlümün efendisi bekletme beni artık fazla yormadan

Ali ÇETİNKAYA