Sözüm Meclisten İçeri

Yitirdik şu özümüzü

Kâlu belâ sözümüzü

Görür iken gözümüzü

Hakka inat yummadık mı

Kalpte ihsan var etmeden

Kula rızık yar etmeden

Allah'tan da ar etmeden

Bir de cennet ummadık mı

Yakınken rahmet ağına

Düştük azap tuzağına

Mahşer günü tokmağına

Gram icap duymadık mı

Takdir ettik selvi boyu

Soyu, sopu, arsız toyu

Nesli kirleten bu koyu

Mevaya biz sunmadık mı

Mişçesine gafil iken

Kati mutlak bir pusudan

Nasipsizce bengi sudan

Mevta olup yunmadık mı

Kanunu, nizamı delip

Masumun aklını çelip

Sonunda oltaya gelip

Sazan gibi yutmadık mı

Bütün memleketi soysa

Durmaz zürriyeti doysa

Külli variyeti oysa

Ayamızda bulmadık mı

Şaşarım gülüp durana

Ömrü mizaha vurana

Halen yönelip duvara

Kur'ân'a yol tutmadık mı