Bir Kelimeden Fazlası...

Yalnızlık kelimeden fazlası

Güneş doğmayı,

Çiçek büyümeyi,

Gözler uyumayı unutur.

Veda bir kelimeden fazlası

Senin adın sevdaydı,

Bir zamanlar… değil mi?

Benimle konuşma…

Ben dilini unuttum.

Kırgınlık kelimeden fazlası

Omuzunda taşıdığın

Hayalkırıklığı,

Hatıraların “oku!” der.

Sen artık ümmüsün.

Beklemek kelimeden fazlası

Yağmuru üzmeyen,

Suyu üzmeyen sen…

Acın aynaya bakan

Gözlerinde saklı.

İnsanlık bir kelimeden fazlası

Her darbe indiğinde

Ruhun parçalanır.

Anne, dua gibi suskun,

Güzel yıkılan bir anıt gibidir.

Kentler göründüğünden fazlası.

Şehir, ıslak bir beton…

Sen yağmursun…

Güneşi unuttum.