Aslında

Ben senin gözlerinden görünce kendimi
Üzüldüm hemde ölüm gibi..
Oysa ben senin gözlerinden sevmiştim
Yağmuru,gülü

Nasıl bakıyorsam senden,yaşıyordum bir anda
dört mevsimi
Bir ucuna koyuyordum dünyanın
Her gün karış karış adımlıyordum seni
Kuşlara ekmektin kış günü
Yanlızlara yoldaş

Anladım ki; gözlerden bakan
Aşkı yaşayan bendim,,
Kaçamak hırçın zamanlarda..

Senin için öylesine,,
tuhafdım birazda anladığında
Kaideler bozulmaz ne yapsanda
Gözler değil aşka akan yol,
oradan bakanbilen
AŞKTIR ASLINDA...

ÜMİT SEYHAN