Senden Hicretimin 13. Asrında

Allah'ın kırdığı kalemi düzeltmek kimin haddine!
Ferman Allah'ındır!
Dağlar da, gönüller de...
İmtihan dünyasında asırdır senden uzakta oluşum
Adını anmayışım,
kapında durmayışım, gözlerinin içine bakmayışım,
ihanetinden kaçışım,
yaşarken sensiz ve sessizce ölüşüm ve bir türlü dirilemeyişim
Doğrusu hâlâ iyileşmedi sol yanımdaki yara.
İyileşmeyeceğini bildiğim halde ben boynumu büktüm ve razı oldum kaderime
Çok yara aldım
Çok yaraladılar beni gönlümdeki yarayı bilmediklerinden
Senden hicretimin 13. asrında canımdan bir can dünyaya geldi.
Adına senin adını verdim.
Görsen sen de en az benim kadar severdin.
Basardın bağrına; canım, kanım derdin canın kanın olmadığı halde...
Sevdaların bir adı kaldı geriye,
kendilerine ne olduğu ve hangi verimsiz toprakta filiz attığı meçhul!
Bozgun bir sevdayım şimdilerde
Yüreğini yüreğime verdiğinden beridir can çekişmekte gönlüm.
Her fırtınada soluğu sende almaktan yoruldum.