Doğuş

katran geceleri kuşattı sabah,
kendi girdabında boğuldu nefsim..
ey ! ruhumda boşluk gözleyen günah !
bekleme boşuna geçti o mevsim..

bir gece yarısı bölündü uykum,
bir gece yarısı sustu tabiat..
bir ilahi nurla, fetholdu ufkum,
şartsız teslimiyet.. koşulsuz biat...

kurudu bataklık, yeşerdi bahçe,
nasır tutmuş kalpten çözüldü mühür..
çıktı ellerimden paslı kelepçe,
azad oldu ruhum.. kuşlar kadar hür..

şimdi bulutların üstünde başım,
şimdi perdesini indirdi meçhul..
artık karanlıkla bitti savaşım,
ey değişmez gerçek..ne dersen kabul..

ahmet turgut atlık

06.05.2010