Yön...
Yön !

O ne güzel çehre, ne güzel simâ,
Gençliğinin nûru vurmuştu sanki.
Âhenk, üzerinde doğuştan tema,
Eşi yok dünyada, melek inan ki.

Şimdilerde moda, renk renk ferâce,
Göksu ve Sâdâbat doğdu yeniden.
Açıklığa denge geliyor bence,
Bu bir uygarlıktı; îmandan, dinden.

Ancak, leylek bacak modanın ası,
Açıldıkça alttan, üstten açıldı.
Uyum sağlamaksa; işin yaftası,
Kültürü bozanlar saçtı, saçıldı.

Ahlâktan bahsetme; o beyindedir!
Din ne derse desin;"elit" i üzme.
Beyin çalışmazsa ahlâk nerdedir?
Birçok "TV"; basın, Batı'dan süzme.

Orta yoldan saptık, ah Anadolu'm;
Sen'le de oynandı, Sen dirliğimdin.
Düştü sağa sola kanadım, kolum,
"Titre kendine dön", Sen birliğimdin.

Etrafın kan, boran, sen ayaktasın;
Sıyrıl sensizlikten, benliğine dön.
El yalan dolanda, Sen ki Hak'tasın,
Soy'un, Irk'ın belli, atandan al yön...

15.06.2017
Fatih-İST.

Enver Özçağlayan
( Yön... başlıklı yazı enver-ozcaglayan tarafından 15.09.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
 

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu

EdebiyatEvi.Com | Edebiyat ve Kültür Platformu