Geceler

Kaçsanda hüznünden, siner kokusu,
Çöker yavaş yavaş, isli geceler...
Şafakla birlikte, başlar korkusu,
Kaçar duman duman, sisli geceler..

Gidiyor yavaşça, günün ahengi,
Başlıyor, gece ve gündüzün cengi,
Kaplamış tüm ufku, kapkara rengi,
Mateme bürünmüş, yaslı geceler..

Onunla kaybolur, silinir izler,
İçinde bambaşka bir dünya gizler,
Kesilir ses soluk, göremez gözler,
Meçhulün perdesi, puslu geceler...

Tutsada bağrında, bin bir günahı,
Yinede duyulmaz, figanı, ahı,
Derin bir uykuda, bekler sabahı,
Geceler, sakin ve uslu geceler...

....2001

Ahmet Turgut Atlık