İzmit

İZMİT-10.10.2025

İzmit; körfezin ebedi tahtına kurulmuş,

Bahtı kara kendi güzeller güzeli şehrim.

Efsunlu ufukları gün batımı,

Dudaklarını kızıl renge boyamış.

Şuh endamı coşkulu gecelerde,  

Aşıkların hoyrat ellerinde hırpalanmış!

Öfkesi derin, intikamın zelzelesi koynunda!

Nice medeniyetler yanmış yıkılmış!

İzmit; huzurlu koylarında  limanlar,

Ana kucağı şefkatinde 

Yükünü, yolcusuyla gemileri ağırlar.

Kartepe, Samanlı daha nice dağında

Salınır gür ormanlardan saçları,

Kestane, meşe, gürgen, çınar

Körfezin ılık meltemi İzmit’in saçlarını tarar.

İzmit; körfezin zarif mücevheri,

Işıltılı göz alıcı gerdanlığı.

Başı belalı, dağları dumanlı

Talipleri eli kanlı! 

Her taşında hüzün ve gözyaşı var.

Uğrunda cana kıyılmış!

Yakılmış, varlığı yağmalanmış!

Dünyası başına yıkılmış şehrim!

İzmit; kapısının bir kanadı  Anadolu

Diğer kanadı açık Trakya’ya 

Sırtında rayları, yolları, 

Koylarında limanları;

Dünyanın yükü taşınır,

El verir insanları, yol verir dağları

Bereketli ovaları, serin yaylaları

Yeryüzünde cennetin;

Emsali mekânı şehir.