Yalnız Bir Sabah
Güneş, perde aralığından süzülürken,
Soğuk yastıklar sessizce dokunur tenime.
Yanım boş…
Sanki gece, birini alıp götürmüş gizlice.
Çarşaf kırışmış ama suskun,
Evde eksik bir çift ayak sesi.
Ne bir kıkırdanma yankılanıyor artık,
Ne de sabahların o eski neşesi.
Her şey olduğu yerde duruyor,
Ama yokluğu bir şeyleri değiştirmiş gibi;
Duvarlar sessiz, ışık biraz solgun,
Zaman ise, tıpkı eski bir fotoğraf, donmuş gibi akıyor.
Kahve kokusu yok bu sabah,
Sadece sessizliğin ağır kokusu var havada.
Bir yastığın çöküklüğü anlatıyor en çok
Yanımda olmayanın hikâyesini.
Gözlerimi açtığımda bir kez daha anlıyorum:
Bazı sabahlar güneş değil,
Yalnızlık doğuyor odamda
Sessiz, ama içimi dolduran bir boşlukla.
Yazan
Korhan KÜLÇE
11/10/2025 09:00
(
Yalnız Bir Sabah başlıklı yazı
Korhan-Kulce tarafından
13.10.2025 tarihinde sitemize eklenmiştir. Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu , kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. )
Okuduğunuz Yazının Site Kurallarını İhlal Ettiğini Düşünüyorsanız, Site Yönetimine Bildirmek İçin Tıklayınız.
