Şaşıyorum

Şaşıyorum bu hayatta
Yaşıyorum
Artık biliyorum
Yüreğimin ansız çarpıntısının
Sonsuz olmadığını
Geç kalmışlığımdan
Cennetimin meyvelerinin
Solduğunu
Biliyorum
Hep bir şeylere tutunduğumda
Ayaklarımı his edemediği mi?
Farkına vardığımda
Sokaklarım işkâl altında
Basacak bir kaldırım taşı yok
Kalabalık
Nice rüzgârın izi kalmış
Saçlarımın beyazında
Gülücüklerim artık ağır ayarlı
Kaygılarım çoğalıyor
Ayaklarımı his edipte
Yürüyememek çıldırtıyor
Şaşıyorum nasıl yaşıyorum
Boş gözlerle bakanlardan
Yaşamı sorgulayamadan
Çok ben
yaşıyorum
03.aralık.2009