Ölüm Ağlasın

Ölümü sordular yolunmuş yaprağa.
Dedi``hak usul usul düşüş toprağa.
Dedim ölüm var mı şu arsız dağa.
Ölüme ağladı mahsun gözleri.

Yavuzdu ölüm belki Çaldıranda.
Yüreğe kin ,öfkeyi dolduranda.
Belli ölüm dildeki baldıranda.
Ölüme ağladı şahın gözleri.

Mustafaydı ölümü emrederken adı.
Yine insana,toprağa ağladı.
Özgür bir dünya içindi feryadı.
Ölüme ağladı şahin gözleri.

Mutluydu ölüm köşe bucak doldu.
Çanakkele`de kucak kucak doldu.
Kanar barut kokusu sıcak doldu.
Ölüme ağladı mahın gözleri.