Kuşlarım Gürültü Koparıyor Ağaçlarından

Hava kapalı kim kapattıysa

Karadan kara deniz

Ocak isidir bu,

Yarınlar tırnak kiri

Gün bir başına

Öteye ittim İstanbul’u

Yer açtım yalnızlığa

Sesinin yanındayım aslında,

Dününü sıyıramamış tenimle

Korkuluklar yapıyorum çivi yazısıyla

Iki yana düşen,

Eller gibiyiz seninle

Kaçtı gecemden ağacını arayan dilekler

Birbirine bağlanmış çarşaflarıyla

Dalında çürümüş,

Armudun sapı ile üzümün çöpü

Gün çalı süpürgesi,

Ekini olmayan değirmende

dili kuru göğün

boşluklar sonsuz

suyu büküyor dünlerim korkusuyla

kuşlarım gürültü koparıyor ağaçlarından

aynı suda yıkanıyorum,

karpuz kokusuyla

gölgeni giyindim iyice

havlu olan yok diye

üşüyen omuzlarımla

suaadiyeekimikibinyirmibeş

Demir Mutlugil