Bekarlık Sultanlık

Benim evli çiftlerde gözlemlediğim şu: birbirlerine ne saygı var, ne anlayış, ne güven, ne de iletişim. Böyle olunca bir evin içinde iki yabancı haline geliyorlar. Sadece yataklarını değil, dünyalarını da ayırıyorlar.

Her ne kadar uzmanlar ve halk arasında farklı yorumlar yapılsa da ben, 20-25 yaş aralığını evlilik için en ideal dönem olarak görenlerdenim. Atalarımız “Demir tavında dövülür” demişler ama elbette bu yaşların da sakıncalı yanları var. Çünkü öğrenim hayatı uzadıkça KPSS, atanma, yerleşme derken yaş otuzu buluyor. Ayrıca kimilerinin bu yaşlarda ergenlik dönemi bile tam olarak bitmemiş oluyor.

Mesela iş arkadaşımız Gökhan da bu yaşlarda ama görseniz lise talebesi sanırsınız. Oturup kalkması, yeri geldiğinde laubali konuşması, bazı konuları alaya alıp çarpıtması bunu fazlasıyla gösteriyor. Neşeli bir arkadaşımız ama yaşı itibarıyla olgunlaşması gereken bir dönemde. Tüm gençlerimize kolaylıklar diliyorum.

Bir gün şoför abi takıldı:

— “Düğün ne zaman?”

— “Ne düğünü?”

— “Evlenmeyecek misin?”

— “Hiç niyetim yok.”

— “Baba olmak istemiyor musun?”

— “İstiyorum ama bekarlık sultanlık.”

Hep söylüyorum, insanın yaşı ilerledikçe eşe olan ihtiyacı artıyor.

“Hocam, sen de az değilsin ha!” diyerek hemen konuyu cinselliğe bağlamayın.

Bahsettiğim şey bambaşka…

İlaçlarınızın saatini unutursunuz, çorabınızın eşini bulamazsınız, televizyonun kumandasını kaybedersiniz, banka kartlarınızın şifresini hatırlayamazsınız.

Çamaşır makinesinin neresine deterjan, neresine yumuşatıcı konacağını bilemezsiniz; çamaşırları sermeye utanırsınız, perdeleri takamazsınız ve her gün odaları süpürmeye üşenirsiniz.

İşte o zaman anlarsınız, “bekarlık sultanlıktır” sözü, yaş ilerledikçe pek de geçerli değildir…