Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Eylül

Eylül


Eylülde doğdum ben,

yaprakların altın rengiyle yazdığı bir kitapta

ilk sayfayı açan çocuk gibi,

ilk soluğunda rüzgârı içen,

ilk bakışında gökyüzünü ezberleyen.


Her eylülde ben

bir yaş daha gençleşiyorum;

çünkü ömür dediğin eksilen değil,

çoğalan bir defterdir,

ve ben her yıl

bir yaprak daha eklerim dallarıma.


Ey zaman!

Sen ki kimini kamburlaştırır,

kimini yorar,

ama ben senin iplerini koparmış bir uçurtmayım,

gökyüzüne asılı bir şiirim,

düşlerimin rüzgârında

ne geri sayarım, ne tükenirim.


Her eylül,

gözlerime bir bahar sürülür,

ellerime bir umut ekilir.

Bilir misin,

insan yaşadıkça değil,

sevdikçe genç kalır.

Ben de sevdikçe,

yüreğime kazındıkça sesin,

gözlerine değdikçe hayalin,

yeniden doğarım.


Toprağın kokusunu duyarım

yağmurla uyanan sabahların alnında,

ve bilirim ki bereket

yalnızca tarlada değil,

insanın kalbinde filizlenir.

O yüzden her yıl

biraz daha büyürüm,

biraz daha çoğalırım,

biraz daha gençleşirim.


Çünkü ben eylülde doğdum,

ve her eylül bana der ki:

“Yaş, sayılara sığmaz!

Gençlik, gözlerinde ışıkla,

ellerinde kavga ve barışla,

dudaklarında özgürlük şarkısıyla ölçülür.”


İşte o yüzden,

ben her eylülde bir çocuğun kahkahasında,

bir kadının direnişinde,

bir işçinin terinde,

bir halkın türküsünde

yeniden doğarım.


Ve bilirim,

ey dünya,

ey kardeşlerim,

ey yüzyılların aynası insanlık:

Yaş almak değil,

genç kalmak kaderimdir!

Çünkü ben eylülde doğdum,

ve her eylülde

bir yaş daha gençleşiyorum!



Doğum günün kutlu olsun 🎊


Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 3
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Eylül

zeynep saylan zeynep saylan