Sayıklamalar

Ölüm sükûta kanış, hayattan elenmektir

Bir nefes ötemizde, sonsuza bilenmektir

Kulun fikri sorulmaz, göklerden gelir karar

Toprak bir yorgan gibi üzerimizi sarar

Eser bir deli rüzgâr, pencereler kapanır

Ölüm bir küheylanlar, üzerine abanır

Ucu ölüme varır, düzene koy hayatı!

Bedenin buz kesilir, olur taştan da katı

Hayat bir mum misali, yanıp da bittiğin gün,

Yeni bir başlangıçtır dünyadan gittiğin gün

Giyindiğimiz kefen,  değişmeyen modadır

Berzah derin bir uyku, kabir sade odadır

Her günü bir tanedir, ömür nar misalidir

Sarıp sarmalar seni, kefen yâr misalidir

Dilin söylemez olur, damarda kanın donar

Beride sönen ışık öte tarafta yanar

İmkânın dişlisini kırınca muhalimiz,

Yarına bırakılmaz bugünkü sualimiz

Hayat sürüp giderken çomağı sokar bir el

Ölüm kimine kabus, kimilerine güzel

Kervan kervan üstüne, sonu yok bu gidişin

Can tenden çıkmadıkça dünyada bitmez işin

Bir zaman sen gülerken ağlardı birileri

Ölüden daha ölü dünyanın dirileri

Hayat gün ortasıdır, ölüm karanlık gece

Can taşıyan kim varsa teslim olur bu güce

'Bir varmış bir yokmuş'tur, bir masaldır bu ömür

Tutuşur can çırası, geriye kalır kömür

Pişman olmamak için sırtını Hakk'a daya!

Gerçeğe uyanınca bitecektir bu rüya

M. NİHAT MALKOÇ